Raz w tygodniu wystarczy? Jak często dziecko powinno chodzić na gimnastykę, żeby naprawdę robić postępy – i kiedy więcej nie znaczy lepiej
Poniedziałek – angielski.
Wtorek – gimnastyka.
Środa – basen.
Czwartek – może jeszcze taniec?
Sobota – „bo przecież dobrze byłoby, żeby trochę się poruszało”.
A gdzieś pomiędzy tym wszystkim szkoła, lekcje, koledzy, kolacja, sen i bardzo ważna dziecięca czynność pod nazwą: nicnierobienie.
Nic dziwnego, że gdy rodzic zapisuje dziecko na gimnastykę lub akrobatykę, wcześniej czy później pojawia się pytanie:
Czy jeden trening w tygodniu w ogóle ma sens?
A jeśli dziecko chodzi dwa razy, to czy będzie robiło postępy dwa razy szybciej?
Może powinno trenować trzy razy?
A może im częściej, tym lepiej?
Odpowiedź jest znacznie ciekawsza niż proste „raz”, „dwa” albo „trzy”.
Bo w przypadku dziecka częstotliwość treningów powinna zależeć nie tylko od tego, jak szybko chcemy zobaczyć gwiazdę, stanie na rękach czy salto.
Liczy się wiek dziecka, jego poziom, wcześniejsze doświadczenie, ilość pozostałej aktywności, regeneracja, charakter, motywacja i przede wszystkim cel.
I właśnie dlatego jedno dziecko może świetnie rozwijać się, chodząc na gimnastykę raz w tygodniu, podczas gdy inne będzie gotowe na dwa lub więcej treningów.
Najpierw najważniejsze: jeden trening w tygodniu naprawdę ma sens
Tak.
Naprawdę.
Jeżeli pięcio-, siedmio- czy dziewięciolatek rozpoczyna przygodę z gimnastyką i może uczestniczyć w zajęciach tylko raz w tygodniu, nie oznacza to, że „nie ma po co zaczynać”.
To jeden z częstszych błędów w myśleniu o sporcie dzieci.
Dorośli łatwo patrzą na trening jak na abonament na efekty:
1 trening = mały efekt2 treningi = dwa razy większy efekt3 treningi = przyszły mistrz świata.
Organizm i mózg dziecka nie działają jednak jak program lojalnościowy w supermarkecie.
Jeden dobrze poprowadzony trening w tygodniu może być początkiem bardzo ważnych zmian.
Dziecko poznaje nowe wzorce ruchowe. Uczy się reagować na instrukcje trenera. Próbuje przewrotów, podporów, skoków, ćwiczeń równoważnych. Zaczyna lepiej rozumieć, gdzie znajduje się jego ciało w przestrzeni.
Ale dzieje się też coś jeszcze.
Powstaje nawyk.
We wtorek jest gimnastyka.
Pakujemy strój.
Jedziemy.
Ćwiczę.
Wracam.
Za tydzień znowu.
Dla dziecka, które wcześniej poza WF-em niewiele się ruszało, taki jeden stały punkt tygodnia może być znacznie cenniejszy niż ambitny plan pięciu aktywności, z którego po miesiącu cała rodzina ma ochotę się wypisać.
Czy raz w tygodniu wystarczy, żeby robić postępy?
Tak, ale trzeba właściwie rozumieć słowo „postęp”.
Jeżeli oczekujemy, że początkujące dziecko po kilku zajęciach będzie wykonywało coraz trudniejsze elementy akrobatyczne, możemy bardzo szybko rozczarować zarówno siebie, jak i… dziecko.
Bo pierwsze postępy często są prawie niewidoczne.
Dziecko potrafi dłużej utrzymać równowagę.
Lepiej napina ciało.
Wie, gdzie ustawić dłonie.
Nie boi się już przewrotu.
Potrafi wysłuchać instrukcji do końca.
Zaczyna rozumieć, że przed trudniejszym elementem trzeba wykonać ćwiczenia przygotowujące.
Po nieudanej próbie nie odchodzi obrażone na drugi koniec sali.
Brzmi mniej efektownie niż salto?
Być może.
Ale właśnie z takich drobiazgów buduje się później prawdziwa sprawność.
Jeden trening tygodniowo może więc dawać postępy, szczególnie na początku. Po prostu nie zawsze będą one spektakularne i nie zawsze pojawią się natychmiast.
Co zmienia drugi trening w tygodniu?
Tutaj robi się ciekawie.
Wyobraźmy sobie dziecko, które podczas treningu uczy się nowego ruchu.
Trener pokazuje ustawienie.
Dziecko próbuje.
Pierwsza próba – dziwnie.
Druga – trochę lepiej.
Piąta – zaczyna rozumieć.
Dziesiąta – ciało powoli „łapie”, o co chodzi.
A później mija tydzień.
Dziecko wraca i część tego procesu trzeba sobie przypomnieć.
To zupełnie normalne.
Przy dwóch treningach przerwa pomiędzy kolejnymi kontaktami z danym ruchem jest krótsza. Dzięki temu łatwiej utrwalać technikę, koordynację i wzorce ruchowe.
Dlatego dziecko, które lubi gimnastykę, dobrze się regeneruje i chce rozwijać umiejętności, może przy dwóch zajęciach tygodniowo zauważyć większą płynność postępów.
Nie oznacza to jednak, że będą one dokładnie dwa razy szybsze.
W sporcie dzieci nic nie rozwija się według tabelki w Excelu.
Czasami przez kilka tygodni niewiele się dzieje.
A później coś „zaskakuje”.
Ruch, który jeszcze niedawno wydawał się niemożliwy, nagle wychodzi.
I bardzo często nie jest to kwestia większej siły.
To mózg i ciało zaczynają ze sobą lepiej współpracować.
Jeden czy dwa treningi? Najpierw odpowiedz na jedno pytanie
Nie:
„Ile razy powinno ćwiczyć dziecko?”
Tylko:
„Po co moje dziecko chodzi na gimnastykę?”
Bo odpowiedź całkowicie zmienia sytuację.
Jeśli chodzi przede wszystkim dla ruchu, zabawy i ogólnego rozwoju
Jeden regularny trening w tygodniu może być bardzo wartościowy – szczególnie jeśli poza nim dziecko chodzi na spacery, biega, jeździ na rowerze, korzysta z placu zabaw, ma WF, pływa albo po prostu dużo się rusza.
Gimnastyka nie musi zajmować całego dziecięcego tygodnia, żeby miała znaczenie.
Jeśli dziecko naprawdę „złapało bakcyla”
Samo pyta, kiedy następny trening.
Ćwiczy bez namawiania.
Opowiada o nowych elementach.
Czeka na kolejne zajęcia.
Chce nauczyć się więcej.
Wtedy drugi trening może być naturalnym kolejnym krokiem.
Zwróćmy uwagę na jedno słowo:
naturalnym.
Nie wymuszonym.
Jeśli dziecko chce rozwijać się sportowo
Przy bardziej zaawansowanej gimnastyce lub akrobatyce częstotliwość treningów może być większa, ale tutaj nie warto ustalać jej według internetowego poradnika.
Plan powinien wynikać z poziomu zawodnika, wieku, celów i oceny trenera.
Bo w pewnym momencie nie chodzi już tylko o pytanie:
„Ile razy w tygodniu?”
Znaczenie zaczynają mieć również objętość treningu, intensywność, technika, odpoczynek oraz to, co dziecko robi poza salą.
A może najlepiej ćwiczyć jak najczęściej?
Niekoniecznie.
To chyba jedna z najważniejszych rzeczy, jakie warto powiedzieć rodzicom dzieci uprawiających sport:
więcej nie zawsze znaczy lepiej.
Trening jest bodźcem.
Ale rozwój potrzebuje również odpoczynku.
Dziecko nie jest małym dorosłym sportowcem, któremu wystarczy rozpisać plan i pilnować wykonania.
Ma szkołę.
Rośnie.
Ma dni, kiedy jest pełne energii, i takie, kiedy po siedmiu lekcjach najchętniej zamieniłoby się miejscami z kotem śpiącym na kanapie.
Potrzebuje snu.
Swobodnej zabawy.
Spotkań z rówieśnikami.
Czasem zwyczajnie pustego popołudnia.
To wszystko nie jest „straconym czasem pomiędzy treningami”.
To część dzieciństwa i regeneracji.
WHO mówi o godzinie ruchu dziennie. Czyli trening codziennie?
Nie.
I to bardzo ważne rozróżnienie.
Zalecenia dotyczące aktywności fizycznej dla dzieci i młodzieży mówią o około 60 minutach umiarkowanej lub intensywnej aktywności dziennie. W tygodniu powinny pojawiać się również aktywności mocniej angażujące mięśnie i kości.
Ale aktywność fizyczna nie oznacza wyłącznie zorganizowanego treningu.
To może być:
- spacer,
- rower,
- bieganie,
- zabawa na placu zabaw,
- gra w piłkę,
- WF,
- pływanie,
- wspinanie,
- skakanie,
- taniec,
- gimnastyka,
- spontaniczna zabawa z kolegami.
Dziecko nie potrzebuje więc siedmiu profesjonalnych treningów tygodniowo, żeby być aktywne.
Wręcz przeciwnie – warto, żeby ruch miał różne formy.
Gimnastyka może być jednym z bardzo wartościowych elementów tego ruchowego „menu”.
Dlaczego regularność jest ważniejsza niż chwilowy zryw?
Wyobraźmy sobie dwie sytuacje.
Pierwsze dziecko ćwiczy dwa lub trzy razy w tygodniu, ale po sześciu tygodniach jest zmęczone grafikami, zaczyna protestować i ostatecznie rezygnuje.
Drugie chodzi raz w tygodniu.
Przez miesiąc.
Pół roku.
Rok.
Które z nich skorzystało więcej?
Nie da się odpowiedzieć wyłącznie liczbą treningów.
W sporcie dzieci bardzo wiele daje ciągłość.
Regularny kontakt z ruchem przez miesiące i lata może być cenniejszy niż krótki okres bardzo intensywnego trenowania.
Dlatego planując zajęcia, warto myśleć nie tylko:
„Ile damy radę wcisnąć w tydzień?”
Ale raczej:
„Jaki rytm jesteśmy w stanie utrzymać bez zamieniania życia dziecka w logistyczny maraton?”
Skąd wiedzieć, że dziecko jest gotowe na drugi trening?
Nie trzeba robić testów laboratoryjnych.
Czasami wystarczy obserwować.
Dobrymi sygnałami mogą być sytuacje, gdy dziecko:
- chętnie chodzi na obecne zajęcia,
- po treningu jest zmęczone, ale nie permanentnie wyczerpane,
- dobrze śpi,
- nie skarży się regularnie na ból,
- nadal ma czas i ochotę na swobodną zabawę,
- samo interesuje się kolejnymi elementami,
- chce ćwiczyć częściej,
- dobrze radzi sobie z obowiązkami szkolnymi,
- drugi trening nie powoduje, że każdy dzień tygodnia jest już zajęty.
I jeszcze jedna rzecz.
Warto zapytać trenera.
Rodzic widzi dziecko w domu.
Trener widzi je w ruchu.
Może ocenić, czy potrzebuje więcej powtórzeń, czy jest gotowe na kolejny poziom i czy zwiększenie częstotliwości rzeczywiście będzie miało sens.
A po czym poznać, że zajęć robi się za dużo?
Tutaj nie warto patrzeć wyłącznie na kalendarz.
Dla jednego dziecka trzy aktywne dni będą komfortowe.
Dla innego dwa treningi plus basen, angielski, szkoła muzyczna i dodatkowa matematyka stworzą tydzień, w którym jedynym wolnym terminem pozostanie… droga z samochodu do mieszkania.
Warto przyjrzeć się dziecku, jeśli przez dłuższy czas:
- jest wyraźnie bardziej zmęczone,
- przestaje cieszyć się zajęciami, które wcześniej lubiło,
- zaczyna szukać powodów, żeby nie iść na trening,
- jest rozdrażnione,
- ma problemy ze snem,
- coraz częściej skarży się na dolegliwości bólowe,
- brakuje mu czasu na zwykłą zabawę,
- trening zaczyna być kolejnym obowiązkiem do „odhaczenia”.
Pojedyncze „nie chce mi się” oczywiście nie oznacza przeciążenia.
Dorosłym również czasem nie chce się iść na siłownię, do pracy ani wynosić śmieci, a jednak nie jest to jeszcze powód do interwencji specjalisty.
Liczy się zmiana, która utrzymuje się przez dłuższy czas.
Największa pułapka? Porównywanie z innymi dziećmi
„Ona chodzi trzy razy w tygodniu.”
„On już robi stanie na rękach.”
„Tamta dziewczynka trenuje dopiero pół roku i zobacz, co potrafi.”
To zdania, które potrafią bardzo skutecznie odebrać dziecku radość ze sportu.
Bo dzieci rozwijają się w różnym tempie.
Jedno bardzo szybko zyskuje gibkość.
Drugie ma świetną siłę.
Trzecie błyskawicznie zapamiętuje układy.
Czwarte potrzebuje więcej czasu, ale kiedy nauczy się elementu, wykonuje go bardzo dokładnie.
Do tego dochodzą różnice wieku, budowy ciała, wcześniejszej aktywności, koordynacji, odwagi i setki innych czynników.
Dlatego zdanie:
„Kasia chodzi dwa razy w tygodniu, więc nasze dziecko też powinno”
nie jest najlepszym sposobem układania planu treningowego.
Kasia ma swój organizm.
Wasze dziecko ma swój.
I na szczęście nie organizujemy mistrzostw świata rodziców w liczbie zajęć dodatkowych.
A co, jeśli dziecko chce trenować codziennie?
To wbrew pozorom też się zdarza.
Szczególnie gdy odkryje coś, co naprawdę je fascynuje.
Nagle każdy dywan staje się matą.
Kanapa zaczyna niepokojąco przypominać sprzęt gimnastyczny.
A komunikat „nie ćwicz stania na rękach przy stole” zostaje powtórzony w domu tyle razy, że można by go wydrukować i powiesić na ścianie.
Entuzjazm jest fantastyczny.
Warto go chronić.
Jednocześnie trudniejsze elementy akrobatyczne powinny być wykonywane w odpowiednich warunkach i pod okiem trenera. Dom nie jest salą treningową, a materac na łóżku nie staje się profesjonalną matą tylko dlatego, że dziecko bardzo w to wierzy.
Jeżeli dziecko chce ćwiczyć częściej, warto porozmawiać z trenerem o bezpiecznym zwiększeniu liczby zajęć albo o ćwiczeniach, które można wykonywać samodzielnie.
Jedna rzecz, o której rodzice czasami zapominają
Postęp dziecka nie powinien być jedynym kryterium oceny dobrych zajęć.
Oczywiście fajnie jest zobaczyć pierwszą gwiazdę.
Pierwsze stanie na rękach.
Pierwszy element wykonany bez pomocy.
Ale warto też czasami zapytać:
Czy moje dziecko lubi tam być?
Czy czuje się bezpiecznie?
Czy ufa trenerowi?
Czy potrafi cieszyć się z własnego postępu?
Czy po nieudanej próbie chce spróbować ponownie?
Czy ruch zaczyna kojarzyć mu się z czymś dobrym?
Bo jeśli odpowiedź brzmi „tak”, dzieje się coś znacznie ważniejszego niż zdobywanie kolejnych umiejętności.
Dziecko buduje relację ze sportem.
A ona może zostać z nim znacznie dłużej niż umiejętność wykonania konkretnego elementu.
Raz, dwa czy trzy razy w tygodniu? Najprostsza odpowiedź dla rodzica
Jeżeli mielibyśmy podsumować wszystko w kilku zdaniach:
Jeden trening tygodniowo ma sens.Szczególnie dla początkującego dziecka, które chce się ruszać, poznawać gimnastykę i rozwijać ogólną sprawność.
Dwa treningi tygodniowo mogą ułatwiać bardziej systematyczne utrwalanie umiejętności.To dobry kierunek dla dzieci, które polubiły gimnastykę, chcą rozwijać się dalej i dobrze radzą sobie z takim rytmem.
Większa liczba treningów może być właściwa dla dzieci bardziej zaawansowanych lub nastawionych na rozwój sportowy.W takim przypadku najlepiej ustalać ją indywidualnie z trenerem.
Ale żadna z tych liczb nie jest magiczna.
Najlepsza częstotliwość to taka, przy której dziecko:
rozwija się, regeneruje i nadal chce wracać na salę.
Te trzy rzeczy powinny występować razem.
Gimnastyka i akrobatyka dla dzieci w Łodzi – zacząć można od pierwszego treningu
Nie trzeba od razu wiedzieć, czy dziecko będzie trenowało raz, dwa czy cztery razy w tygodniu.
Nie trzeba przewidywać jego sportowej przyszłości.
Nie trzeba również sprawdzać w domu, czy już potrafi zrobić szpagat.
Na początku wystarczy znacznie prostsza decyzja:
spróbujmy.
W CelSport Łódź zajęcia prowadzone są dla dzieci i młodzieży o różnym poziomie zaawansowania – od osób rozpoczynających swoją przygodę z gimnastyką po uczestników rozwijających bardziej zaawansowane umiejętności.
W ofercie znajdują się m.in. gimnastyka ogólnorozwojowa, akrobatyka sportowa, elementy akrobatyki tanecznej oraz treningi indywidualne.
Bo odpowiedź na pytanie „ile razy w tygodniu?” nie zawsze powinna pojawić się przed pierwszym treningiem.
Czasami lepiej najpierw pozwolić dziecku wejść na salę.
Pobiec.
Zrobić pierwszy przewrót.
Spróbować czegoś, czego jeszcze wczoraj nie potrafiło.
A później usłyszeć w drodze do domu:
„Kiedy idziemy znowu?”
I dopiero wtedy może się okazać, że dziecko samo udzieliło nam najlepszej odpowiedzi.
CelSport Łódź – gimnastyka i akrobatyka dla dzieci i młodzieży
Jeżeli zastanawiasz się, jaka grupa i jaka częstotliwość zajęć będzie odpowiednia dla Twojego dziecka, skontaktuj się z CelSport.
Zacznijcie od pierwszego treningu.
Reszta może przyjść krok po kroku.